kitapta konuşanların hepsi “sıradan” insanlardır. Onlar “1938 in kılıç artıkları” olarak anılıyorlar. Çocuklarına, torunlarına, komşularına, arkadaşlarına, her gün, evde, kahvede, köyde, hatta katliamı yaşadıkları yerlerde anlattıklarını -bir kere de- bu kitapta anlattılar. Genellikle “yaşamamız mucize” diyorlar, şükrediyorlar. “Katliamı hak ettik” diyen de, “Başımıza gelen yeni bir Kerbelaydı” diyen de var. 1938’i “dünyanın en büyük sırrı” gibi içinde saklayanlar var.

Kitap, sadece- tanık hikâyelerinden ibaret değil. “Dersim İsyanı” söylemine dayanak yapılan Gahmut ve Mansuran olaylarının ayrıntıları, Mağdurların Kurtuluş Savaşı’nda veya Rus Savaşı’nda aldıkları madalyalar, resmi beratlar, gizli soruşturma talimatları, verilen ödüller, hediye nesneler, kimi katliam emirleri, sürgün cetvelleri, tapu kayıtları, askerlerce evlatlık alınan kız çocuklarına dair belgeler, eski fotoğraflar da kitapta yer alıyor. 1938 trajedisini çıplak şekilde gözler önüne seriyor.