Çağdaş iletişim organlarının söz dolandırılan kimi spor izlencelerinde, yazılı basının köşe bucaklarında salt eleştiri yapılır. Nasıl bir şey olduğunu bir türlü çözemediğim "alıcı kılığına girmiş polis"söylemindeki gibi yazıcı, sunucu, yorumcu, anlatıcı kılığına bürünmüş ayaktopu üzerine çene ve kalem oynatan uzmanlarca oyunun içindeki, dışındaki yanındaki, yöresindeki herkes eleştirilir. Karda ve yağmurda; toprakta ve çimde; çamur ve toz içinde; güneş ve ay ışığında koşuştururken çok kısa bir sürede karar vermesi ve uygulaması gereken şunlara ve bunlara batırırlar çuvaldızı.

Hem de bir koltuğun rahatlığında sigaralarını tüttürüp içkilerini yudumlarken; yani topsuz alanda söz dolandırırken yaparlar bunu. Yaparken de yaptıklarının ya da yapamadıklarının ayırdına varmazlar bir türlü. Varmalılar oysa. Saplarken çuvaldızı başkalarına, iğneyi de batırabilmeliler kendilerine. İşte bu yapılmayanı yapmağa soyundum ben. Topsuz alanda yalan yanlış dolandırılan sözleri irdeleyerek, çuvaldız olmasa bile iğne kılığına girip batırmak istedim gerekli yerlere. İğne, kimi zaman yorgan iğnesi boyutuna ulaşmışsa hoş görülsün artık.