İçinde bulunduğumuz uygarlıkta, hiç bir zaman bilimlerden, akıp giden hayattan, olaylardan, değişmelerden (siyasi, iktisadi, dini, kültürel, felsefi, vb) uzak kalmadık. Her fırsatta bilim, din, sanat vb. dallardan ilhamlar ve gıdalar alarak hayatımızı yürütmeye ve anlamlı kılmaya çalıştık. Beşeri mahiyetimizden gelen bir eğilimle "çeşitli alanların birlik nosyonu" oian düşünceye merakla sarıldık. Bir çok alanlarda büyük düşüncelerle karşılaştık. Aynı şekilde büyük düşünürler yetiştirdik. Belki bunlar sayesinde kaçınılmaz ve mutlak saydığımız bir çok yargılarımızın, kanaatlarımızın dayanaksız ve geçersiz olduğunu anladık.

Bazı çağlarda, özellikle de geçtiğimiz yüzyılda neden, nasıl, niçin soruları karşısında zamana gittikçe şartlanan ruhumuzda, çoğu kere isyan ve ihtilaller oldu. Öyle ki, isyanlarımızda bile, aslında bir hakikatin gizli olduğunu savunduk. Yaşadığımız hayatta, toplumda eğer düzeltmeye çalışmamız gereken bir meselemiz yoksa, bir işe yaramadığımızı düşündük. Aşkın, muhabbetin bile ahlâkı üzerinde düşünerek, onu sosyalleştirmeye çalıştık.11` Bilimle dini, dinle felsefeyi, felsefeyle sanatı, siyaseti vb. birbirine karıştırdık. Hakkı, hukuku, menfaati, vicdanı, imanı bir şeyler için kullandık.