"Son yıllarını yatakta ağrılar, iniltiler, acılarla geçiren: inançlarına, bir o kadar da yaşama sarılgan, o dirençli, yetkeli kadın yaşının bir asır olmasına birkaç yıl kala itivermişti yaşamı bir kenara. Tavanı basık, küçük loş odadaki yatağında üstü beyaz pikeyle örtülü, incelmiş, ufalmış yatıyordu. Sağlıklı günlerindeki iri yapısı, dimdik duruşu, gülümseyen yüzü, yaşama sevinciyle dolu bakışları, ressam oğlunun yaptığı yağlıboya tabloda, yatağının karşısındaki duvarda asılı kalmıştı. Her baktığında göz göze geldiği bu tablo, ne garip rastlantıdır ki ölümü yalanlarcasına şimdi sahibini izliyordu..."