Ali Kemâl: 1868’de İstanbul’du doğdu. 1882’de Mülkiye Mektebi’nde okurken Muallim Naci’nin etkisi altında ilk şiirlerini yazdı; 1886’da arkadaşlarıyla Gülsen adlı bir edebi yal dergisi çıkardı. 1887’de Paris’e gitti, oradan Cenevre’ye geçti, İstanbul’a döndükten sonra hapsedildi, Halep’e sürgüne gönderildi. lK95’te, gidice Paris’e kaçtı, ancak Jön Türkler’e katılmadı. Siyasal Bilimler Okıılu’na kaydoldu, ikdam’m Paris muhabirliğini yaptı.

Mizancı Murad’ın Paris’te Jön Türkler’in başına geçmesi üzerine, o da harekete katıldı. 1899’da mezun olunca, önce öğrenci müfettişliğine, daha sonra Brüksel Sefaret Kâtipliği’ne tayin edildi. 1900’de Mısırlı bir prensin çiftliğini yönetmek üzere gittiği Kahi-re’de Mecmua-i Kemal (1901) ve Türk (1903-1907) adlı dergileri çıkardı. 1903’te bir İngiliz kızla evlendi.

II. Meşrutiyet’in ilânından önce İstanbul’a döndü. İstanbul’da İkdam’da siyasî yazılar yazarken, Mülkiye Mektebi’nde ve Darülfünun’da dersler verdi. 31 Mart Olayı’ndan sonra İstanbul’dan ayrıldı. 1913’te Peyam adlı günlük bir gazete çıkardı. Hürriyet ve İtilâf Fırkası’da girdi. İlk Damat Ferit Paşa Kabinesinde maarif nazın, ikincisinde dahiliye nazırı oldu. Peyam’ı Mihran Efendi’nin Sa-buh’ı ile birleştirerek Peyam-ı Sabah adıyla çıkardı ve burada Millî mücadele aleyhinde ağır eleştiriler yazdı. Sorgulanmak üzere Ankara’ya götürülürken Nurettin Pas.a’nm adamları tarafından İzmit’te linç edilerek 6 Kasım 1922’de öldürüldü.

Roman; iki Hemşire, 1897; Çölde Bir Sergüzeşt, 1898 (Bu iki roman 1913’te Bir Sayh-ı Şebab adıyla birlikte basılmıştır); Fetret, 1913-1914; Tarih; Mesele-i Şarkiye: Medhai, 1900; Bir Safha-i Tarih. 1913; Ricali İhtilal: Condorcet, Saint-Jus t, Datüon, Robespierre 1913; Anı; Tunus, 1900; Ömrüm, (haz. Z. Kuneralp), 1985; Diğer; Sorbon Darülfünunu nda Edebiyat-i Hakikiye Dersleri, 1898; Paris Musahabeleri, 3 c, 1899; Yılda Hatıratı Eiimesi, 1910; llm-i Ahlak, 1914; Raşil Müverrih mi, Şair mi?, 1918; Makaleler, (Pe-yam-ı Edebi’âeki dil ve edebiyat yazılan; haz. H. Pala) 1997.