Kördü kadın, göremedi. Beriki dilsiz! Dillendiremedi yüreğindeki talanı... İkisi... El ele... Göremediklerini, Dillendiremediklerini Sonsuza dek suskunluğa mahkûm ettiler. Geriye yalnızca, SÖYLENMEMİŞ ŞARKILAR’ı kaldı... Piraye, Yüreğim Seni Çok Sevdi’nin yazarı Canan Tan’ın kaleminden, kendinizden çok şey bulacağınız birbirinden çarpıcı on dört öy-kü daha!

Aşkın yolu buradan geçiyor Günümüzün tekdüze ve dar yaşamına tutsak, duygularına yabancı, sanal dünyada yapay soluklar alan bireyler için yaşam alanı açan öyküler yazmış Canan Tan Piraye, Yüreğim Seni Çok Sevdi romanları başta olmak üzere, birçok yapıtıyla geniş bir okur kitlesine ulaşan Canan Tan, bu kez sevgi dolu bir öykü demetiyle okurlarını selamlıyor... Bu öykü demetini, çiçeklerin dili, aşk, duygular, aile bağları, sevgi ve sadakat, aldanma ve aldatma, yanılgı ve affetme, intikam ve ayrılık, söylenmeyip içte kalan sevda sözleri, çocuksu ve masum sevgiler, dostluğun güçlü bağları, gençliğin büyülü güzellikleri gibi öğeler oluşturuyor. Yüreğinden aşkın geçtiği bu öykülerde, bir kadın ya da bir kadınlık durumunun sürekli yer aldığı dikkati çekiyor. Söylenmemiş Şarkılar, insanların birbirine yıllarca söyleyemediği sevgi sözcüklerinin, dile dökemediği içten duyguların; gurur ve çekingenlikle perdelediği platonik aşklar dünyasının bir simgesi. Yıllar öncesine giden okur, üniversitede resim eğitimi alan Levent ve Nadire arasındaki dostluğun derinliğindeki büyük aşkı anlatan, duygu odaklı bir öykünün içinde buluyor kendini. Duygular dile gelememiş; araya başkaları girmiş, olaylar yanlış değerlendirilmiş; derindeki aşk, hüzünlü çiçek gibi boynunu eğmiştir. "Sevgileri yarınlara bıraktınız/ Çekingen, tutuk, saygılı/ Bütün sevdikleriniz/ Sizi yanlış tanıdı" diyen Behçet Necatigil, Sevgilerde şiirine böyle başlar ve şu dizelerle bitirir: "Gizli bahçenizde açan çiçekler vardı/ Gecelerde ve yalnız/ Vermeye az buldunuz/ Yahut vakit olmadı" Canan Tan da, yüreğinin yalnız gecelerinde açan sevda çiçeklerini sevdiklerine veremeyen insanların dramına dahil ediyor bizleri. Yıllar sonra Paris’te resim sergisinde sınıf arkadaşları İlkay’ın anlattıklarıyla bambaşka bir dünyaya açılır Nadire. Her şey için çok geçtir. Giz çözülmüştür, ama zaman geri döndürülemez ne yazık ki... Belki bu ’giz’dir ’aşk’ı aşk yapan. Bu öyküleri okurken günümüzün tekdüze ve dar yaşamı içinde tutsak kalmış, duygularına yabancılaşmış, robotlaşmış, sanal dünyada yapay soluklar alan bireylerine geniş bir yaşam alanı açıldığını duyumsuyoruz. İnsanın özünün duygular olduğunu anımsatıyor Söylenmemiş Şarkılar’ın öyküleri. Dokusundaki duygu motiflerine akıcı, şiirsel bir dil eşlik ediyor. Konuşmaların doğallığı, karakterlerin canlılığı, entrikalı kurgular, öykülerin ilgiyle okunmasını sağlıyor. Yaşadıklarımıza ayna tutan; duyguların evrenselliğini vurgulayan bu öykülerde, nostaljinin yanı sıra, ailelerde ezilen, horlanan, aldatılan, kırılan, bazen affetmek zorunda kalan; özverinin ana kaynağı köylü ve kentli kadınların dramına tanık oluyoruz. Söylenmemiş Şarkılar’da on dört öykü yer alıyor. Aile içi şiddete, aşağılanmaya aldatılmaya boyun eğmeyip çıkış noktaları bulmaya çalışan kadınların dünyası, bazen dışarıdan gözlemci bir erkeğin, bazen de başka öykü anlatıcılarının aracılığıyla sergileniyor. Değişik bakış açıları kullanıyor Canan Tan; bazen aşk’a kişilik kazandırıp onu dillendiriyor; bazen de öykü kahramanını Paris’e hitaben konuşturuyor. Duygulara ağırlık verse de, Kızıl Perçemler gibi bazı öykülerinde varoşlardan gelip sosyete kuaför salonunda ekmeğini kazanmaya çalışan genç bir kızı ele alarak sosyal çelişkileri vurguluyor. Vitrindeki Kadınlar’da Amsterdam’ın Kırmızı Fener Sokağı’ndaki vitrinlerde kendini sergileyen kadınları ve bu dünyaya rastlantı sonucu düşmüş onurlu bir geyşayı anlatıyor. Palyaçoyu Beklerken, ailesi parçalanmış çocuğun yalnızlığı ve kırılmışlığına dair sımsıcak bir öykü. Körocak, Bir Çay Bir Poğaça köylü ya da kentli; kadının aynı zorlukları yaşadığını dile getiriyor. Söylenmemiş Şarkılar’ı okudukça yaşama arınmış, sevgi dolu bir yürekle baktığınızı hissedeceksiniz. HÜLYA SOYŞEKERCİ, Radikal Kitap Eki, 22 Şubat 2008