Özellikle son yüzyıl boyunca dünyada teknoloji ve sanayinin hızla gelişmesi, çeşitli sanayi atıklarının ve kimyasalların çevreyi kirletmesi; pestisidler, uçucu, yakıcı ve patlayıcı madde ve gazlar, evsel ve motorlu araç atıkları, antibiyotikler, hormonlar, tedavi edici maddeler ve hatta zehirleyici maddelerin daha yaygın olarak kullanılması, nükleer denemeler, artan depremlerin coğrafık ve çevresel yapılar üzerindeki olumsuz etkileri, v.b. gibi çok çeşitli unsurlar, atmosferde zedelenme ve delinmenin giderek büyümesi ve sera etkisinin artması nedeniyle, dünya genelinde sıcaklıkların giderek artış göstermesi, insanlığın geleceği için tehlike boyutlarında olaylar haline gelmektedir.

Olayları bir de sosyal açıdan gözden geçirmek gerekirse, sanayileşmiş ve teknolojik bakımdan gelişmiş ve zenginleşen ülkelerdeki hayat seviyesi ve refah artmakta, gelişmemiş ve hatta gelişmekte olan ülkelerdeki sosyal denge ve refah gittikçe bozulmaktadır. Bu durum, toplum içerisinde güvensizliği, ahlaki bozulmaları, kötü ve zararlı yönlere sapmaları, sağlıklı toplum olamama, eğitim kalitesinin geliştirilememesi ve insanların dayanışma içerisinde olma ihtiyacının göz ardı edilerek birbirlerinden kopmaları, birbirleri ile ortaklaşa teşebbüs ve fikir hürriyetini kendilerinde bulamama, ileriyi görememe, basiretsizlik, verimsizlik, karamsarlık içerisine düşme, akl-ı selimden yoksunluk, insani duygu ve düşüncelerden uzaklaşma ve mutsuzluk, daima tüketme peşinde koşma, üretmeyi ve araş-tırma-geliştirmeyi düşünememe, halkın ve yöneticilerin borçlanma ihtiyaçlarının giderek artması ve dolayısıyla borçların vergi oranları arttırılmak ve çeşitli kısıtlamalar getirilmek suretiyle ödenmesi zorunluluğunun doğması ile insanların giderek alım güçlerini kaybetmeleri ve fakirleşmeleri, gelişmiş ülkelerdeki hayat tarzları ve refah seviyelerinin basın ve medyada gündemde tutulması sebebiyle de fakirleşen insanların sürekli olarak özenti ve aşağılık duygulan içerisine itilmeleri, özentileri karşılayabilmek için kanunsuz ve gayri ahlaki yollara başvurma eğilimlerinin artması, nihayetinde de gelişmiş ülkeler tarafından çeşitli yollarla sömürülme ve sefalete, kaos ve huzursuzluğa sürüklenme gibi durumlarla karşı karşıya gelebilmektedirler.

Bu kapsamda bir değerlendirme yapılacak olursa, ülkeler ve toplumlar mutlaka kendi değerlerine sahip çıkmak ve saygı göstermek zorunda olduklarının farkına vararak kendinden emin ve araştıran-geliştiren-üreten ve hem kendi iç pazarında ve hem de dış pazarda piyasada yer edinen, akl-ı selime sahip ve üretken, insani duygu ve düşünceleri gelişmiş ve birbiri ile dayanışma ve güven ortamında yaşayan fertlere sahip olmak zorundadırlar. Bu durumu sağlamak için, sürekli olarak disiplinli ve doğru bir idari ve toplumsal hareket ve işbirliğini tesis etmek ve insanları doğru yönlendirmekle başlanmalıdır.

Gittikçe kirlenen ve zararlı hale gelebilen bir dünyada insanların sağlığını korumak ve sağlığı tehdit eden unsurlardan kaçınmak çok önemli, zor ve külfetlidir. İnsan sağlığını korumanın yolarından birisi de sağlıklı gıda temin etmektir. İşte burada, günümüzde sağlıklı ve güvenli gıda deyince akla organik tarım ürünleri gelmektedir. Canlı (insan, hayvan, bitki) uymayan bütün yabancı maddelerin veya doğal olmayan maddelerin uzak tutulmasına titizlikle riayet edilerek yapılan organik yetiştirmelerden elde edilen ürünler organik gıda olarak pazarlarda yerini almaya başlamıştır. Başta AB ülkeleri ve diğer gelişmiş ülkeler olmak üzere dünyada hızla organik tarıma yönelme söz konusudur. Türkiye’de de, her ne kadar henüz gelişmiş ülkeler gibi yaygın bir örgütlenme ve gelişme sağlanamamış ise de, organik tarım konusu gittikçe ilgi görmeye başlayan bir sektör haline gelmektedir.